هیوا اصلانی، متولد ۱۳۶۰، هنرمند نقاشی است که از دوران نوجوانی به هنر و خلق آثار هنری علاقه‌مند شد. او کار خود را با کشیدن گلدان‌های پر از گل روی دیوارهای خالی مدرسه آغاز کرد و چندین سال با سبک رئال نقاشی کرد اما به مرور به سمت هنر انتزاعی نیز کشیده شد. در ادامه مسیر هنری خود و بدون داشتن استادی، با الهام از انرژی‌های درونی و ارتباط عمیق با طبیعت و کائنات، آثاری خود را خلق می‌کند. او هنر خطاطی را نیز نزد اساتید برجسته اصفهانی آموخت، اما در نهایت نقاشی را به‌عنوان راه اصلی بیان احساسات و ارتباط با دنیای پیرامون انتخاب کرد. هیوا برای خلق آثارش از رنگ اکریلیک استفاده می‌کند و با سبک کار منحصر‌به‌فرد خود، آثارش را بدون طرح اولیه و صرفا با ترکیب چند رنگ مختلف روی بوم و خیره شدن به آن، به کشف طرح اولیه از دل آن اقدام کرده و با ترکیب دست، انگشتان و قلم‌مو و کاردک نسبت به تکمیل آن اقدام می‌کند. هیوام نقاشی را نه با طرح و اتود، بلکه با شهود و لحظه آغاز می‌کند. هیچ تصویری از پیش تعیین‌شده وجود ندارد؛ هر اثر از دل بافت‌های پیشین، رنگ‌های خاموش و لایه‌های فراموش‌شده متولد می‌شود. بوم برای او یک موجود زنده است که با وی گفت‌وگو می‌کند. او تنها گوش می‌دهد، فاصله می‌گیرد، خیره می‌شود و اجازه می‌دهد تصویر خودش را آشکار کند. آثارش بازتابی از ارتباط درونی با طبیعت، انسان و کائنات‌اند. هر نقاشی سفری است به عمق ناخودآگاه، جایی که نور از دل تاریکی می‌جوشد و رنگ‌ها روایت‌های تازه‌ای می‌سازند. بافت‌های قدیمی و ردهای گذشته، نقطه‌ی آغاز کشف‌های جدید هستند. نقاشی برای او نه بازنمایی، بلکه مکاشفه است؛ نه تقلید، بلکه تولد دوباره‌ی انرژی درونی.

هیوا اصلانی، متولد ۱۳۶۰، هنرمند نقاشی است که از دوران نوجوانی به هنر و خلق آثار هنری علاقه‌مند شد. او کار خود را با کشیدن گلدان‌های پر از گل روی دیوارهای خالی مدرسه آغاز کرد و چندین سال با سبک رئال نقاشی کرد اما به مرور به سمت هنر انتزاعی نیز کشیده شد. در ادامه مسیر هنری خود و بدون داشتن استادی، با الهام از انرژی‌های درونی و ارتباط عمیق با طبیعت و کائنات، آثاری خود را خلق می‌کند. او هنر خطاطی را نیز نزد اساتید برجسته اصفهانی آموخت، اما در نهایت ...